મુખ્ય પૃષ્ઠ

નારી માગે ન્યાય

3 ટિપ્પણીઓ


આજ ના આ ઇન્ટરનેટ યુગમાં માનવી  ભલે ચંદ્ર કે મંગળ ઉપર વસવાટ કરવાની 

 કોશિસ કરી રહ્યો હોય  પરંતુ રૂઢીચુસ્ત કુરીવાજો અંધશ્રધાઓ અને  ઓવર ધાર્મિકતાની દ્રષ્ટિ  જોઇએ તો હજુ પણ આપણે ૧૮મી સદીમાં જીવી રહ્યા હોય એવુ લાગે છે.

એમાં પણ સ્ત્રીઓના જીવનમાં તો અંધશ્રધાના મુળ એટલા  બધા ઊંડે ઉતરી ગયા છે. કે તેના પ્રશ્નોના ઉકેલ શોધવા ખુબજ મુશ્કેલ છે. ઘણા શાસ્ત્રોમાં નારીને નર્ક ની ખાણ કહી ખુબજ નિંદા કરવામા આવી છે.  

પરંતૂ રામાયણ માંથી સીતાજીના અને મહાભારત માંથી દ્રોપદીના પાત્રોને

બાદકરવામાં આવે તો આ ગ્રંથો માત્ર પ્રાણ વિનાના ખોળીયા જેવા થઈ જશે. 

એમા કોઈ શંકાને સ્થાન નથી ખાસ 

કરીને મનુસ્મુર્તિ જેવા ગ્રંથોએ સ્ત્રીઓના જીવનમાં ખુબજ વિડંબનાઓ પેદા કરી છે. 

પરંતુ ખરેખર તો નારીના જીવન ને બરબાદ કરવામાં મહત્વનો ભાગ તો એક નારી એજ ભજવ્યો છે.

  પછી એ માતા,સાસુ,બહેન,ભાભી,નણંદ,પુત્રી,સખી કે પડોશણ કોઈ પણ હોઈ શકે.એક સ્ત્રી જ બીજી સ્ત્રીને સમાજવા માં ઘણી ભુલ કરી રહી છે.

નારીનુ જીવન બે- અથવા ત્રણ ભાગમાં વહેચાયેલુ હોય છે.

પ્રથમ તબક્કો બાળપણ થી યુવાની સુધી  પિયરીયામાં માતા-પિતા,ભાઈ,બહેન, ભાભી સાથે

બીજો તબક્કો લગ્ન પછી સાસરીયામાં સાસુ-સસરા,જેઠ-જેઠાણી,દિયર-દેરાણી,નણંદ અને પતિ {પરમેશ્વર}  આ બધા ની સાથે એક નવા જ જીવનની શરુઆત કરવી પડતી હોય છે.

 અને ત્રીજો તબક્કો જે  ઘણી બધી ભાગ્યશાળી નારીઓના જીવનમાં નથી આવતો એ છે.  પોતાના વૈધવ્યનો પોતાના પતિ પહેલા જે સ્ત્રી મ્રુત્યુ પામે છે. તેના માટે તો જીવન ખરેખર ધન્ય બની જાય છે.  આમ તો  દરેક સ્ત્રીની અંતિમ ઈચ્છા એજ હોય છે. કે પોતાના પતિ ની હયાતી માંજ આ દુનિયા માંથી વિદાય લે.

પરંતુ કેટલીય સ્ત્રીઓના જીવન નો ત્રીજો તબક્કો શરુ થાય છે. એના વૈધવ્ય ની સાથે.

જે સ્ત્રી વિધવા થાય છે. એની જીન્દગીની એક એક  ઘડી મહેણા- ટૉણા અને નિષ્ઠુર સમાજના કુરીવાજો  રૂપી ઠોકરો થી ગુજરતી હોય છે.  કોઈ ના પાણી ભરી કેટલાય ઘરના કામ કરી વિધવા માતા પોતાના એકના એક દિકરાને  ઉછેરતી હોય છે. અને ૨૦  વર્ષ પછી જયારે  પુત્રના લગ્ન સમયે એ વિધવા માતાને ઘરના, એક ખુણા મા  બેસી માત્રદ્રષ્ટા થઈ આ બધુ જોયા કરવાનુ   કારણ…..  એ તો વિધવા છે. અને વિધવા થી તો કોઈ સારૂ કાર્ય થાય જ નહી અરે લગ્ન ની ચીજ વસ્તુઓને તો હાથ પણ ન અડાડાય 

હા..કોઈ કજીયાખોર, કૂસંસ્કારી કે ચારિત્રહીન સ્ત્રીથી આ બધૂ થઈ શકે તેના માટે  સમાજ ને કોઈ વાંધો નથી

વિધવા તો સામે મળે તો પણ અપશૂકન થાય  આપણે વિધવા માટે  ગં.સ્વ એટલેકે ગંગા સ્વરૂપ એવો શબ્દ લખી છીએ  ગંગા જેવુ પવિત્ર સ્વરૂપ અને પાછા અપશૂકાન કેવૂ લોકોએ ગોઠવી દીધૂ છે. એજ સમજાતુ નથી 

ભલે તમે એને બીજા બધા કામમાં અડ્ધુત કરો પરંતુ પોતાના દિકરા ના લગ્નમાં તો સાથે રાખો જ એ વિધવા થઈ છે. એમા એનો શૂં અપરાધ… ?

કુદરતે  તો માત્ર તેનો પતિ છીનવી લીધો છે. પરંતુ  આપણા કૂર સમાજે તો એ અભગણી પાસે કશૂંજ રહેવા દીધૂ નથી એની સેથીનુ  સિંદૂર, લલાટનો ચાંદલો, આંખનુ કાજલ , નાકની નથડી, ગળાનુ મંગળ સુત્ર, હાથની ચુડલી, પગના ઝાંઝર  અરે એથી વધારે કહુ તો હોઠની હસી,હદયની

લાગણીઓ,અંતરના અબળખા ,ચહેરાનુ નૂર  

જેમ જંગલમાં કોઈ પાંદડા ડાળી ઓ વિનાનુ  સુકુ વૂક્ષ  ઉભૂ હોય.  

આપણે આવી વિધવાઓના વન તો ઉભા કરી શકીએ પરંતુ એના પ્રશ્રનો ની થોડી ગૂંચ ઉકેલી એને ન્યાય  નથી આપી શકતા   હા.. એટલુ જરૂર કહીએ કે બિચારી પૂર્વના  કર્મ ભોગવી રહી છે. 

આ બધૂ લુટ્યા પછી પણ ડગલે ને પગલે પવિત્રતા તો પુરવાર કરવાની જ

ક્યારેય એવુ બન્યુ છે. કે કોઈ પુરૂષે પોતાની પવિત્રતાના પુરાવા આપવા પડયા હોય

      (અને જો આપવા પડે તો શુ થાય જરા વિચાર જો )

અગ્ની પરીક્ષા તો સીતાની જ લેવાતી હોય છે. 

વસ્ત્ર હરણ તો દ્રોપદીના જ થતા હોય છે.

નારી શકિત એ હવે જાગવા નો સમય આવી ગયો છે. ક્યા સુધી આમ મુંગા મોઢે અત્યાચારો સહન કરતા રહેશો. ઉઠો જાગો અને રૂઢી ચુસ્ત સમાજે તમારા ઉપર લાદી દીધેલ વ્યર્થ બંધનો  ત્યાગો  

આતો વિધવા નો માત્ર એક જ પ્રશ્ર ….. આવા તો અનેક પ્રશ્રનો નારીના જીવન સાથૅ જબરજસ્તી થી જડી દેવામા આવ્યા છે.

હવે સવાલ  એ છે. કે આ બધા પ્રશ્ર્નો આપણી સંસ્કુતિ  સમજી

હ્જુ ફુલવા ફાલવા દેવા છે……?  

સમાજના નવ યુવકો  અને પુરો સમાજ શાંતિ થી વિચારે  અને યથા યોગ્ય સુધારા કરે એવી નમ્ર આજીજી સાથે …. આભાર 

                                                                                    (રમેશ સરવૈયા) 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

વર્ણવ્યવસ્થા

1 ટીકા


વર્ણવ્યવસ્થા

કુંપળનો સહેજ હડસેલો લાગ્યો સુકા પર્ણને,

સદીઓથી જે કેદ છે, કોઈ તો ભેદો આવરણને !

ખુબ જ કથાઓ, હોમ–હવન–યજ્ઞ કર્યાં,

ધર્મના નામે ખંખેરી ખુબ તરભાણાં ભર્યાં.

ક્યાં સુધી છાબડે ઢાંકશો સત્યના અવતરણને !

જો સમજાય તો અધોગતીનું મુળ છે, આ વર્ણવ્યવસ્થા

ઉંચનીચના ભેદ, અસ્પૃશ્યતા, આભડછેટ છે એની વ્યથા

હવે તો કોઈક બેસાડો એક પાટલે ચારે વર્ણને !

એકલવ્યનો તો માત્ર અંગુઠો જ કપાયો,

ધર્મસ્થાપના નીમીત્તે નીર્દોષ શંબુક હણાયો;

ક્યાં સુધી આમને સામને રાખીશું અર્જુન કર્ણને !

ચારે વર્ણના જાતી, જ્ઞાતી, કુળનાં તરુવર કર્યાં,

સંપ્રદાયના સાગરો કરી, વાડાનાં સરોવરો ભર્યાં;

હવે કંઠી–મુક્ત કરો, ‘ગમ-એ-દીલ’ ઘેટાનાં આ ધણને !

પ્રુફવાચન સૌજન્યઉત્તમ ગજ્જર – uttamgajjar@gmail.com

દર્પણના દિલમાં

Leave a comment


 

રોજ દર્પણના દિલમા ચેહેરો બદલાય છે.

સુરજ ઉગે  કે ચાંદો પૃથ્વીનો પહેરો બદલાય છે.

દરીયાને કેમ દોશ દઈએ સુનામી તણો

એતો ક્યારેક ક્યારેક એની લહેરો બદલાય છે.

કદી શરણાઈના સુર કદી મરસીયાના માતમ

આંગણા તો એના એજ અવસરો બદલાયછે.

ખોલો છાપુ તો એજ સમાચારો,લુંટ હિંસા ને અત્યાચારો

રોજ ઘટે છે ઘટનાઓ એજ, માત્ર  શહેરો બદલાય છે.

ખબર નથી શ્વાસ અને, જીંદગીને, છે  શું  સબંધ

સઘળુ  વિશ્વ  એજ, ગમ-એ-દિલ  શરીરો બદલાય છે.

અત્રિ ઋષિ

Leave a comment


ATRI RUSHI                                                   (ફોટો વેબ પરથી સાભાર લીધેલ છે)

               સપ્તઋષિમાંના એકમનાય છે’

              એમના પત્નિનુ નામ અનસુયા

            દતાત્રેય અને દુર્વાસા  એમના બે પુત્રો

અગસ્ત્ય મુનિ

Leave a comment


                     

                               (ફોટો વેબ પરથી સાભાર લીધેલ છે)

         અગસ્ત્ય મુનિ વરૂણ અને ઉર્વશી ના પુત્ર

          એમનાપત્નીનુ નામ લોપામુદ્રા

         વનવાસ દરમ્યાન શ્રી રામ

         પણ એમના આશ્રમમારહ્યા હતા.

         એમના નામ નો તારો પણ છે

         જે જાન્યુઆરીથી મે મહિના સુધી

         રાતના આકાશ મા દેખાય છે.

શ્રી કૃષ્ણ ના જીવન ના બે વિરોધાભાસ પ્રસંગો

1 ટીકા


 

કળવો   તને   ખુબ   કઠીન   છે   કાળીયા

સમજાય  તો  બહુ  સહેલો  તુ  શામળીયા

વૃનદાવન મા  તો  મટકી  ફોડી  માખણ  લુટી  ખાધુ

દુર્યોધન ના મેવા ત્યાગી,કેમ વિદુર ઘેર ભોજન સાદુ

સમજાય  તો  બહુ  સહેલો  તુ  શામળીયા

યમુના કાંઠે કદમ ડાળે,ગોપીઓના વસ્ત્ર હરતો

કૃરુ સભામા તુજ પાછો પાંચાલી ના ચીર પુરતો

સમજાય  તો  બહુ  સહેલો  તુ  શામળીયા

લીધી મથુરા વાટ , ત્યારે આંખુ ગોકુળ ઘેલુ કરતો

છોડી જ્યારે દ્વ્રરીકા કેમ એકલો ચુપચાપ નિકળતો

સમજાય  તો  બહુ  સહેલો  તુ  શામળીયા

શાંતિ દુત બની ધ્રુતને સમજાવવા હસ્તિનાપુર આવતો

યુધ્ધ એજ કલ્યાણ કહી,તુજ અર્જુન ને ગાંડીવ ધરાવતો

સમજાય  તો  બહુ  સહેલો  તુ  શામળીયા

વાસળીના સુરને રાધાસંગ આંગળી થી નચાવતો

એજ આંગળીએ તુજ પાછો ગોર્વધન ઉચકાવતો

સમજાય  તો  બહુ  સહેલો  તુ  શામળીયા

નારાયણી સેના એક તરફ, એક  નિઃશસ્ત્ર તુ એકલો

ભિષ્મ ની પત રાખવા, કૃરુક્ષેત્રમાં તુજ શસ્ત્ર ઉપાડતો

સમજાય  તો  બહુ  સહેલો  તુ  શામળીયા

 કળવો   તને   ખુબ   કઠીન   છે   કાળીયા

 

આ છેલ્લી ટ્રેન છે.

1 ટીકા


કોઈએ આજ સમય ની કલાઈ મરોડી છે. લાગે સે આ છેલ્લી ટ્રેન પણ જરા મોડી છે.

ચાલો મનાવીએ વેલેન્ટાઈન કે રોઝ ડે,  ૨૬મી કે ૧૫મીની અહી કોને પડી છે.

મોહ આંધળો ,અને કર્તવ્ય બુઠા છે,     દુઃશાસન ઉભો થા પાંડવો સુતા છે. 

 કે સભામા ખુદ દ્રોપદિ લુટાવા ખડી છે.  લાગે સે આ છેલ્લી ટ્રેન પણ જરા મોડી છે.

  વાંસળીના સુર હવે ધૈનુ નહી સાંભળે    કે ઈન્જેકશન ભોંકાણા એના  આંસળે 

  એતો બસ કાગળના ડુચા કાજે લડી છે.   લાગે સે આ છેલ્લી ટ્રેન પણ જરા મોડી છે.

 દહીની તો કરીએ હવે કેમ ઉજાણી , પેલી  ગોવાલણે દુધમા રેડ્યા પાણી

ઘડુલા માય ઘીના હવે તો ચરબી જડી છે.   લાગે સે આ છેલ્લી ટ્રેન પણ જરા મોડી છે.

બાળપણ તો બોયુ,જવાની રહી ક્યા હસ્તક,  જીંદગીની ડેલીએ બુઢાપે દિધા દસ્તક

સુરજ આથમ્યો સમયની સાંકળ ખખડી છે.  લાગે સે આ છેલ્લી ટ્રેન પણ જરા મોડી છે.

દેવળ નો ડંકો વાગ્યો મસ્જિદે  બાંગ પુકારી અવસ્થાના અશ્વની હવે તો કર સવારી

 કે મંદિરની  ઝાલર  પણ  જણજણી છે.  લાગે સે આ છેલ્લી ટ્રેન પણ જરા મોડી છે.

કેટલાય ખટલા અને આરોપી, કેટલાય સાક્ષી ,કૈદીઓ તમે હવે તો દયો કાનુન ને ફાસી

અદાલત તો છે બહેરી શું ખબર જર્જ કોની હથોડી છે. લાગે સે આ છેલ્લી ટ્રેન પણ જરા મોડી છે.

   દિલનો દરવાજો “ ગમ-એ-દિલ” ક્યા જઈ ખોલીએ આ તો અમથુ મનડુ કલમ થી ચોલીએ

 વિચારના વંટોળને  દુનિયા ક્યા નડી છે. લાગે સે આ છેલ્લી ટ્રેન પણ જરા મોડી છે.

                                                                  રમેશ સરવૈયા (ગમ-એ-દિલ )

Older Entries